โดย ชัชรินทร์ ไชยวัฒน์
ในฐานะที่เคยหยิบเอาเรื่อง“สื่ออินเตอร์เน็ต”กับ“สื่อสิ่งพิมพ์”มาแลกเปลี่ยนกันอยู่บ่อยๆ...สัปดาห์ที่ผ่านมา เผอิญไปเห็นข่าวบางข่าวอยู่แว๊บๆ โดยรายละเอียดนั้นจำไม่ค่อยได้แล้ว แต่สรุปคร่าวๆคงประมาณว่า ท่ามกลางกระแสการแข่งขันระหว่างสื่อต่างๆ อย่างเอาเป็นเอาตาย ได้มีสื่อตัวหนึ่งที่ผุดขึ้นมามีบทบาท อิทธิพล ต่อทั้งตัวผู้บริโภคสื่อ และต่อทั้งตัวผู้เฉลี่ย แจกจ่าย เม็ดเงินโฆษณาอยู่ไม่น้อย...นั่นก็คือ สื่อที่เรียกๆกันว่า “เคเบิลที.วี.”หรือ “ที.วี.ดาวเทียม”นั่นเอง...ด้วยเหตุนี้ ก็คงต้องลองหยิบเรื่องราวเหล่านี้มาแลกเปลี่ยนกันดูบ้าง...
สำหรับสังคมอื่นจะเป็นอย่างนี้หรือไม่ก็ไม่อาจสรุปได้...แต่ตามรายงานข่าว ดูเหมือนว่าเค้าเฉพาะเจาะจงถึงสังคมบ้านเรา ว่าอิทธิพลของ “เคเบิลที.วี.”หรือ “ที.วี.ดาวเทียม”โดยเฉพาะในต่างจังหวัดนั้น กำลังมาแรง แซงโค้ง เอามากๆ อันถือเป็นสาเหตุส่วนหนึ่ง หรือส่วนสำคัญ ที่ทำให้ “น้ำมหาบำบัด”ของ “ป้าเช็ง”ขายระเบิดเถิดเทิงเป็นเทน้ำเทท่า รวมไปถึงสินค้าแปลกๆ อีกไม่รู้ต่อกี่ชนิด แม้แต่ผลิตภัณฑ์ “ปูแดง”ที่เพิ่งถูก “ดีเอสไอ.”สอยไปเมื่อเร็วๆนี้ ว่ากันว่า...น่าจะมีส่วนความสำเร็จมาจาก “เคเบิลที.วี.”หรือ “ที.วี.ดาวเทียม”นี่เอง...
อย่างไรก็ตาม...เมื่อช่วงวันอาทิตย์ที่ผ่านมา คุณ “อดิศักดิ์ ลิ่มปรุงพัฒนกิจ” คอลัมนิสต์หนังสือพิมพ์ “กรุงเทพฯธุรกิจ” ท่านได้หยิบเอาเรื่องราวเหล่านี้ มาแจกแจงพอให้ได้เห็นภาพโดยคร่าวๆ ซึ่งคงต้องยอมรับว่า...น่าตื่นตะลึงพรึงเพริดอยู่ไม่น้อย ไม่ว่าการสรุปตัวเลขสถิติให้เห็นกันชัดๆว่า นับตั้งแต่ปีพ.ศ. 2549 เป็นต้นมา ไปจนถึงปีพ.ศ. 2552 โทรทัศน์ชนิดนี้ได้เจาะทะลวงเข้าไปถึงครัวเรือนต่างๆทั่วประเทศ เป็นจำนวนถึง 6.37 ล้านครัวเรือน หรือ 31 เปอร์เซนต์ของจำนวนครัวเรือนไทยทั้งหมด ที่มีอยู่ 20.35 ล้านครัวเรือน และโดยแนวโน้มที่คุณ “อดิศักดิ์”ท่านคาดๆเอาไว้ ก็น่าที่จะระเบิดเถิดเทิงหนักยิ่งไปกว่านี้ หรือน่าจะมีการขยายตัวไปถึง 50-60 เปอร์เซนต์ของครัวเรือนทั้งหมดทั่วประเทศ ภายในปีพ.ศ. 2554
โดยเฉพาะเนื่องจากคุณลักษณะของการรับสื่อที.วี.ชนิดนี้ เป็นอะไรที่ค่อนข้างจะถูกเอามากๆ คือแค่จ่ายเงินค่าจานดาวเทียม ประมาณ 3,000 บาท ก็สามารถดูที.วี.ได้นับเป็นร้อยๆช่อง มีทั้งช่องลูกทุ่ง ที่พร้อมจะโหยหวน ครวญครางไปตลอด 24 ชั่วโมง ช่องละคร ที่พร้อมจะตบๆ จูบๆ ให้ทัศนาได้ทั้งวันทั้งคืน แถมด้วยที.วี. “ช่องเหลือง” “ช่องแดง”ตลอดไปจนถึง “ช่องน้ำเงิน”(มหาดไทยแชนนัล)ที่พร้อมจะด่าฝ่ายตรงข้ามให้วอดวายไปเป็นแถบๆได้ตลอด 24 ชั่วโมงอีกเช่นกัน...
เจอเข้ากับการงัดตัวเลขข้อมูล สถิติ ออกมาอ้างอิงเอาไว้เช่นนี้ ต้องเรียกว่าเล่นเอา “มึนซ์ซ์ซ์”ไปไม่น้อยเหมือนกัน เพราะแต่ก่อนหน้านี้...คงต้องรับสารภาพว่า แทบไม่ได้ให้ความสนใจสื่อชนิดนี้มากมายซักเท่าไหร่ แม้นว่าญาติๆที่อยู่ต่างจังหวัด จะติดตั้งจานดาวเทียมเอาไว้ดูอะไรต่อมิอะไรมาบ้างตามสมควร แต่นานๆทีกว่าที่จะได้มีโอกาสไปเยี่ยมเยียนญาติๆอยู่บ้าง เมื่อลองพลิกช่องที.วี.แต่ละช่องดูแล้ว ถึงจะมีเป็นร้อยๆก็เถอะ เจอเข้ากับช่องแขก ช่องพม่า ช่องเขมร ช่องเนปาล หรือแม้กระทั่งช่องรัสเซีย ฯลฯ ออกมาพูดอะไรต่อมิอะไรที่ฟังไม่รู้เรื่อง ก็คิดว่ามันไม่น่าจะถึงกับมาแรง แซงโค้ง ได้ซักเท่าไหร่...
จนกระทั่งเมื่อมารดาตัวเอง...ซึ่งจัดอยู่ในประเภท“เสื้อแดง”แบบสุดลิ่ม ทิ่มกระดานพอสมควร ได้แวะมาพักค้างที่บ้านพี่สาวในบางช่วง บางระยะ และได้ขอร้องให้พี่สาวติดตั้งจานดาวเทียม เพื่อที่จะได้มีโอกาสรับชม “สามเกลอหัวขวด”ให้ถนัดๆชัดตา ช่วงนั้นนั่นแหละ...ที่เริ่มคิดๆขึ้นมาบ้างว่า ท่าทางมันน่าจะไปไกลไม่น้อย คือขนาดคนแก่ คนชรา อายุ 70-80 ปี ยังอดไม่ได้ที่จะเกิดอาการกระเหี้ยน กระหือรือ กลายเป็นผู้นิยมความรุนแรงทั้งๆที่แก่ๆไปจนได้
แต่ก็นั่นแหละ...ในเมื่อมันเป็นสิทธิ์ เสรีภาพ ชนิดหนึ่ง แถมยังเป็นเสรีภาพของผู้มีฐานะเป็นมารดาของตัวเราเองซะอีกต่างหาก ก็เลยต้องปล่อยเลยตามเลย...
แต่ถึงกระนั้น...เมื่อลองมาคิดถึงสิทธิ เสรีภาพ ที่มันกำลังแผ่กระจายออกไปนับเป็นร้อยๆ พันๆช่อง หรือถ้าหากว่ากันตามที่คุณ “อดิศักดิ์” ท่านให้ข้อมูลเอาไว้ ว่ามันจะต้องไปถึง 1,000 ช่องในช่วงระยะเวลาอีกไม่ใกล้ ไม่ไกลอย่างไม่พึงสงสัย เพราะปัจจุบันในจำนวนเคเบิลที.วี.ท้องถิ่นประมาณ 500 สถานีในแต่ละจังหวัด ต่างก็มี “ช่องสถานีท้องถิ่น”ไม่น้อยไปกว่า 1 ช่องขึ้นไป...ก็อดที่จะรู้สึก “หนาวว์ว์”ขึ้นมาไม่ได้ พูดง่ายๆว่าขนาด “แม่”ตัวเองยังไปไกลถึงขั้นนี้
แล้วแม่คนอื่น ลูกคนอื่น ที่จะต้องกลายเป็นเหลือง เป็นแดง เป็นน้ำเงิน เป็นสมาชิกเครือข่ายปูแดง หรือเป็นผู้ที่ต้องดิ้นรน กระวนกระวาย พยายามหา “น้ำมหาบำบัด”ของ “ป้าเช็ง”มาหยอดตาวันละ 3 เวลาหลังอาหาร ฯลฯ อันนี้...คงต้องยอมรับว่า น่าอกสั่น ขวัญแขวน อยู่ไม่น้อย...
แต่จะไปทำอะไรได้...ในเมื่อลองหันมาดู “สื่ออินเตอร์เน็ต” มันก็ยิ่งไปไกลกว่านั้นไม่รู้กี่หมื่น กี่แสนเท่า พูดง่ายๆว่ามันมีนับเป็นพันๆล้านช่อง แม้นว่าโดยจำนวนปริมาณของผู้ที่เข้าไปใช้สื่อชนิดนี้ ในช่วงระยะนี้มันอาจมีจำนวนไม่มากเท่ากับเคเบิลที.วี. หรือที.วี.ดาวเทียมก็ตาม แต่ในอนาคตอันใกล้อีกไม่กี่ปี หรือไม่กี่สิบปีเท่านั้นเอง ทุกสิ่งทุกอย่าง...มันก็คงเหลือกำลังลาก!!! หรือเกินกว่าที่จะไปคิดควบคุม ปิดป้อง ให้อะไรต่อมิอะไรมันเป็นไปตามที่เราปรารถนา มีแต่จะต้องตั้งความหวังเอาไว้กับ คุณภาพ คุณธรรม หรือ “ภูมิคุ้มกัน”ของแต่ละปัจเจกบุคคลกันเอาเองเพียงลูกเดียวเท่านั้น...
สิ่งที่น่าสนใจก็คือว่า...ระหว่างความเปลี่ยนแปลงของสื่อ และความก้าวหน้าของเทคโนโลยีการสื่อสารนั้น ถ้าหากนำมาเปรียบเทียบกับระดับ คุณภาพ คุณธรรม อันอาจถือเป็น “ภูมิคุ้มกัน” ที่ดีที่สุดของผู้คนในสังคม คำถามก็มีอยู่ว่า...แล้วเราจะสามารถประคับประคองสิ่งเหล่านี้ พอให้มันคลอๆไปด้วยกัน พอให้เกิดการตามทัน หรือพอให้เกิด “จุดสมดุล” ระหว่างกันและกันได้หรือไม่??? แน่ล่ะว่า...ถ้าหากระดับคุณภาพ คุณธรรม ของผู้คนในสังคมแข็งแกร่งพอ ก็คงต้องถือว่า...สบายไป แต่สำหรับสังคมไทย ณ ปัจจุบันนี้...คงต้องยอมรับว่า มันน่าจะมีคำถามอีกมากมายเยอะแยะ หรือแทบไม่แน่ใจเอาเลยจริงๆ ว่ามันจะสามารถสร้างจุดสมดุลขึ้นมาได้ด้วยตัวของมันเอง...
ภายใต้สภาพเช่นนี้...คงแทบปฏิเสธไม่ได้ว่า อะไรต่อมิอะไรมันคงย่อยแยก แหลกยับ กันอีกเยอะ ระดับที่แทบจะจินตนาการออกมาเป็นรูปเป็นร่างไม่ได้เอาเลย ไม่ว่าจะ “ความเป็นรัฐ” “ความเป็นชาติ” “ความเป็นประเพณี-วัฒนธรรม” ฯลฯ ล้วนแล้วแต่ต้องถูกท้าทาย ถูกลองของ กันไปโดยตลอด “โลกที่ไร้เสา”อย่างที่คุณ “อดิศักดิ์”ท่านว่าไว้ หรือ “โลกที่ไร้สาย”ก็แล้วแต่...มันจึงเป็น “โลกที่อันตราย” ไม่น้อย และไม่ใช่อันตรายแต่เฉพาะแรงกดดัน คุกคาม จาก “ภายนอก”เท่านั้น แรงระเบิดที่จะพลุ่งพล่านขึ้นมาจาก “ภายใน” นี่แหละ...ก็เป็นอะไรที่น่าหวาดหวั่น น่าสยองขวัญ ไม่แพ้กัน...
ปัญหาก็จึงอยู่ที่ว่า แล้วเราจะสามารถยกระดับ คุณภาพ และคุณธรรม ของผู้คน ให้เกิด“การพัฒนาแบบก้าวกระโดด” พอที่จะได้ไล่ตามทันความเปลี่ยนแปลงของสื่อ หรือความก้าวหน้าของเทคโนโลยีได้บ้างหรือไม่??? เมื่อถึงคำถามนี้...คำตอบมันก็เลย...ยังต้องโบลว์อิ้ง อิน เดอะ วินด์ อิน ดิ อินเตอร์เน็ต และอิน เดอะ ที.วี.ดาวเทียม กันต่อไป...
ที่มา : เวปข่าวไอเอ็นเอ็น. http://www.innnews.co.th/chatcharin.php
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
แสดงความเห็นได้ที่นี่