ความเห็นที่006..จากใจ"จารุนันท์"ถึง..“ศักดิ์ศรีของมนุษย์เป็นสมบัติชิ้นสุดท้าย”

ความเห็นที่ 0006 : จารุนันท์ ( 2008-02-20 01:39:59 )

ถึง..เปอร์-ศักดา เพื่อนรัก และน้องๆทุกคนครับ

ณ. เวลา 00.39น.ย่างก้าวเข้าสู่วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2551 ณ.ห้องพักโรงแรมพื้นที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พลันคุยกับ จูน-สรีรลักษณ์ ภายหลังเดินทางกลับไปร่วมเคารพและแสดงความเสียใจกับ “พี่เลิศ อักษรนิตย์” คนข่าวและทำรายการร่วมด้วยช่วยกัน มาตั้งแต่ยุคเริ่มแรก ที่แม่ได้เสียชีวิตด้วยโรคชราและเผาศพที่วัดทุ่งน้อย อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช

และในวันเดียวกันนั้น ได้ไปร่วมแสดงความเสียใจกับ “พี่โอ๋-สุรโรจน์”อดีตรองนายกเทศบาลนครนครศรีธรรมราช ที่สูญเสียลูกสาวอันเป็นที่รัก ด้วยอุบัติเหตุรถชนขณะที่เรียนอยู่แค่ระดับชั้น ป. 6 ซึ่ง ทั้ง 2 เหตุการณ์ต้องขอแสดงความเสีย ใจมาณ.ที่นี้

**เปอร์-แม้ว่าเราจะคุยกันทางโทรศัพท์อยู่บ่อยครั้ง หลังผมตัดสินใจลาออกจากสำนักข่าวinn แล้ว แต่ผมจำเป็นที่ต้องบันทึกรายทางฉบับนี้เพื่อขอบคุณเพื่อนพ้อง น้องนุ่ง ทั้งที่อยู่ในและนอกสำนักข่าว inn ที่แสดงเจตจำนงและส่งน้ำมิตรมาให้อย่างต่อเนื่อง

ซึ่งผมต้องขอขอบคุณจากหัวใจ ที่ทุกท่านมีใจให้กันและกัน ซึ่งผมขอปวารณาตัวว่าผมไม่ลืมความปรารถนาดีของทุกท่านในวันนี้ ยิ่งผมอ่านที่เปอร์ได้ทำบันทึกไว้เกี่ยวกับเรื่องของผม

http://innold.blogspot.com/

http://sunpers.blogspot.com/2008/02/blog-post_15.html

ผมยิ่งรู้สึกถึงหัวใจที่"เปอร์"มีให้ผม ซึ่งต้องขอขอบคุณอย่างจริงใจ มาณ.ที่นี้อีกครั้ง

ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมบอกกับน้องๆ ทุกคนไว้ว่า อยู่ณ.ที่ใด ขอให้ตั้งใจทำงานและให้ใจกันและกัน และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เรื่องหลังจากนั้นเป็นเรื่องเล็กในที่สุด

ซึ่งผมมั่นใจเป็นที่สุดว่า “โลกมันกลม หวังว่าจะพบกันอีก”

ท้ายบันทึกนี้ขอขอบคุณพี่ๆ น้องๆ ทุกคนที่ห่วงใย และส่งกำลังใจมาให้ทั้งทางโทรศัพท์ และฝากผ่านมา

รวมถึงยาดีที่ "พี่ราญ-สำราญ รอดเพชร" พูดฝากเพื่อนมาให้คิดตาม“ศักดิ์ศรีของมนุษย์เป็นสมบัติชิ้นสุดท้าย”ซึ่งผมขอบอกกับทุกๆ คน “ขอเวลา..จังหวะก้าวให้ชีวิต” อีกสักตั้ง ..

รักและคิดถึงทุกคนครับ

---

ปล.ข้างต้น เป็นข้อความในจม.ของ"จารุนันท์ ธนะภพ"คนข่าวINN ฝากถึง เพื่อนพ้องน้องพี่ ในท้ายบทความของเขา(ผีเสื้อขยับปีก) ในช่องความคิดเห็นที่ 006 เมื่อวันที่ ๒๐ก.พ.๕๑ อันเป็นการตอบกับข้อความที่เพื่อนๆ และน้องๆของเขา สื่อถึงเขา

-------

ส่วนความเห็นอื่นๆ อาทิ...

ความเห็นที่ 0005 : ( 2008-02-19 18:49:48 )
แจ้งลบความเห็นนี้

เห็นด้วยกับที่ทุกท่านแสดงความคิดเห็นว่าพี่จาเป็นคนดี อธิบายและสอน งานให้กับน้อง ๆ อย่างใจดี โดยไม่แสดงอาการหงุดหงิด ขอบคุณ นะค่ะ ที่ทำให้มีวันนี้ และขอความดีเหล่านี้ส่งไปถึง พี่จาด้วย สาธุ


ความเห็นที่ 0004 : ( 2008-02-19 02:57:25 )
แจ้งลบความเห็นนี้

หวัดดีคับ "พี่จา" ถึงผมจะไม่ได้ค่อยได้พูดคุยกับพี่จาบ่อยมาก แต่ผมก็เคารพ นับถือพี่มากๆ เพราะทุกครั้งที่ผมเดินเข้ามาในออฟฟิต จะได้รับคำถามแรกๆที่พี่จาถามว่า ช่วงนี้เป็นไงบ้างทุกครั้ง ทำให้ผมรู้สึกดีทุกครั้ง และอีกอย่างพี่จาทำให้ผมได้เข้ามาทำงานตรงนี้ ซึ่งพอเข้ามาแล้วทำให้ผมรู้สึกดีกับมันมากๆๆ *แต่ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ว่า คนมีความรู้อย่างพี่จา คงไม่ลำบากแน่คับ *


ความเห็นที่ 0003 : ( 2008-02-18 14:58:01 )
แจ้งลบความเห็นนี้

อยากบอกพี่จา...ว่าการฝึกงานครั้งนี้มีความสุขมากและหน้ากระดาษหนึ่งในสมุดไดอารี่ที่เขียนช่วงฝึกงาน...หนูเขียนว่าชอบพี่จาจังเลยเพราะอะไรรู้มั้ยคะเพราะพี่จาใจดีพี่จารักน้องๆพี่จาไม่มองข้ามความรู้สึกเล็กๆน้อยๆของทุกคนพี่จาเป็นหัวหน้าที่หนูอยากจะทำงานด้วยและก็หวังว่าวันนึงจะทำได้ดีอย่างพี่บ้าง......พี่เป็นเหตุผลสำคัญเหตุผลหนึ่งที่ทำให้หนูอยากมาสมัครงานที่นี่ค่ะ...ขอบคุณสำหรับความเมตตาทุกสิ่งอย่างนะคะ

ความเห็นที่ 0002 : พยัคเหยียบเมฆ ( 2008-02-17 23:00:13 )
แจ้งลบความเห็นนี้

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พี่จาคือคนที่พวกเรารักและเคารพที่สุดคนนึงนะครับ


ความเห็นที่ 0001 : นัทต้อล ( 2008-02-11 16:15:13 )
"........"
----------------------------

จะอย่างไรก็ตามสำหรับ"ผม"(ผู้เขียน)เอง ยังคงมีการติดต่อกับ"เพื่อนคนนี้"ของผมเสมอ..หลังจากนี้..ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน หรือเมื่อมีการระลึกถึง และในวาระที่จะพบกันในทุกศุกร์ที่ ๓ ของทุกเดือนใน"ชมรมศุกร์สำราญ"

แต่อย่างไรก็ตามแต่ในส่วนของเพื่อนๆ น้องๆ พี่ๆ ในINN ก็อยากจะทดแทนความรู้สึกที่มีต่อ"เพื่อน"คนหนึ่งในเวลาของการจากจรกัน..ด้วยเนื้อความของบทเพลงนี้...ดีกว่า...

คำสัญญา

ก่อนจากกัน...ขอสัญญา
ฝากประทับตรึงตรา จนกว่า จะพบกันใหม่
โบกมืออำลา สัญญาด้วยหัวใจ
เพราะความรัก ติดตรึงห่วงใย
ด้วยใจ ผูกพันมั่นคง...

ด้วยความดี นั้นฝังตรึง
จากไปแล้วคำนึง ตรึงประทับดวงใจ
อย่าได้ลืมเลือน สัญญากันไว้อย่างไร
ขอให้เรามั่นคงจิตใจ
ก้าวไปสรรค์สร้างความดี...

*โอ้เพื่อนเอ๋ย เคยร่วมสนุกกันมา
แต่เวลา ต้องพาให้เราจากกัน
ไม่นานหรอกหนา เราคงได้มาพบกัน
ไม่มีสิ่งใดขวางกั้น เพราะเรามั่นในสัญญา

หากแผ่นดิน ไม่ฝังกาย
จะสุขจะทุกข์เพียงใด น้อมกายยิ้มสู้ฟันฝ่า
ร้อยรัดดวงใจ มั่นในคำสัญญา
สร้างสรรค์เพื่อมวลประชา
นี่คือสัญญาของเรา ....