รู้อภัยนั้นมิใช่คนโง่ คนโง่จะไม่อภัยให้แก่ใคร

ในภาวะบ้านเมืองเป็นเช่นนี้..

ในภาวะที่ผู้คนต่างเห็นประโยชน์ส่วนตน..มากกว่าส่วนรวม

ภาวะที่"สังคม"ตื่นเตลิดไปกับกระแส..ตะลึงพึงเพริศไปกับสีแสงและร่องรอยแห่งความพร่องซึ่งศีลธรรม เมตตาธรรม และยุติธรรม..

จนทำให้เราหยาบและกร้านกับบางสิ่งบางอย่างที่มนุษย์จะพึงมีต่อกันนั่นคือ"ความรัก"..การใส่ใจ และให้อภัยต่อกัน...

..ขอฝากภาษิตจีนไว้..ให้"ศิษย์เก่าINN"และ"คนข่าวINN"ได้อ่านเล่นเป็นแง่คิดกัน..

---------

รู้เขารู้เรา เอาใจเขาใส่ใจเรา
ร่วมวงสุรากับผู้สนิท ท่องคำกลอนต่อผู้รู้ซึ้ง รู้จักทั่วแผ่นดิน
รู้ใจเรานั้นมีสักกี่คน การคบเพื่อนใจต้องมั่นคง เสมอต้นเสมอปลายไปจนแก่
ใกล้น้ำรู้ใจปลา ชิดเขาซึ้งนิสัยนก

ระดับน้ำขึ้นลงบ่อย ผู้ต่ำต้อยเปลี่ยนใจง่าย
ดวงชะตาตกทองจะเป็นเหล็ก ยามรุ่งโรจน์เหล็กจะกลายเป็นทอง
การเรียนควรอุตสาหะ หนังสือนั้นมีค่ามหาศาล
อย่าไว้ใจคนอย่าวางใจทาง จะจนใจเอง

ความพลัดจากสิ่งที่รักเป็นทุกข์ ความประจวบกับสิ่งที่ไม่รักเป็นทุกข์
การเขียนเสือไม่อาจวาดถึงกระดูก จะหยั่งรู้จิตใจคนนั้นแสนยากเย็น
เงินทองเป็นของนอกกาย คุณธรรมนั้นมีค่ายิ่ง
น้ำไหลผ่านไร้ความหมาย เมฆหมอกบังโดยไม่ตั้งใจ หากไม่พิสูจน์แน่ชัดแล้ว ใครจะเชื่อว่าทะเลนั้นแสนจะลึก

ระยะทางทดสอบม้า กาลเวลาพิสูจน์คน
สองคนใจตรงกัน มีค่ายิ่งกว่าทอง ต่างจิตต่างใจกัน ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ
แรกรักน้ำต้มผักก็ว่าหวาน ครั้นเนิ่นนานน้ำอ้อยก็กร่อยขม
ม้าหมดกำลังเพราะผอมโซ คนไม่เจ้าชู้อาจเพราะจน

รู้อภัยนั้นมิใช่คนโง่ คนโง่จะไม่อภัยให้แก่ใคร
ที่สนิทกลับไม่สนิท ที่ไม่สนิทกลายเป็นสนิท
แม่น้ำในหมู่บ้านเราย่อมสวย คนเมืองเดียวกันย่อมสนิทกัน