"ความดี"หาได้อยู่ทุกแห่งหนหาก"ใจ"เปิดรับสรรพสิ่ง..."ความดี" หาได้เป็นเพียงแค่"ภาพ"หรือ"การแสดง"
"ความดี"หาได้เป็นเพียงรู้จัก"ความดี"หากแต่ไม่ได้กระทำ"ความดี"หาได้เป็นเพียงเค่"ภาพ"ที่พยามบอกกับผู้อื่นให้รับรู้ว่าเราเป็น"คนดี"
"ความดี"ไม่จำเป็นต้อง"สำแดง"ให้"ผู้คน"มายกย่องเทิดทูนตอบแทนอะไร"ความดี"ไม่จำเป็นต้อง"ซื้อหา"เพียงแค่มีปัจจัยจาก"ใจ"ที่ดีงามจริงๆก็พอแล้ว
"ความดี"ขอแต่เพียง"ปฏิบัติอยู่เสมอ"ไม่จำเป็นต้องแสดงภูมิอะไรว่าทำอย่างไรจึง"ดี"
"ความดี"จักต้องไม่กล่าวหาให้ร้ายใครโดยปราศจาก"อคติ"อวิชา..หรือไม่รู้จริงแต่ร่วมผสมโรงให้ร้ายทำลาย"คน"
"ความดี"จักต้องไม่เพียงเลือกที่จะ"ทำดี"ในบางเรื่องแต่ละเว้นที่จะแก้ไขในสิ่ง"ไม่ดี"ที่ทำอยู่ โดยอ้างเข้าข้างตนว่าสิ่งนั้นเป็น"สิ่งดี"แล้วที่จริงก็รู้สาว่า"ไม่ดี"แต่เราก็โกหกตัวเองว่า"ดี"จนจิตใต้สำนึกเชื่อว่า"ดี"
"ความดี"ไม่จำเป็นต้องห่มไว้ซึ่งสัญลักษณ์ใด หากแต่อยู่ที่"ใจ"ของผู้คนนั้นๆว่าสิ่งที่ทำได้มีการ"ทบทวน"อยู่เสมอว่า"ดี"หรือ"ไม่ดี".."ดี"คือไม่มีใครเดือดร้อนจาก"เรา"ทั้งกายวาจาใจ "-ไม่ดี"คือมี"คน"เดือดร้อนจาก"เรา"จากกายวาจาหรือ"ใจ"ที่กระทำกับเขาอย่าง"ไม่เป็นธรรม" ไม่ว่าจะในสถานการณ์หรือเหตุการณ์ใด ไม่ว่า"เขา"หรือ"เธอ"จะผูกพันธ์หรือไม่ผูกพันกับ"เรา"เพียงใด
"ความดี"หาใช่เพียงแต่"คำพูด"คำสอน คำสั่ง ที่พร่ำเพ้อพรรณา กับใครแม้แต่สาธารณชน หากแต่"ผู้พูด" ต้องสามารถปฏิบัติได้จริงๆโดยมิเพียงแต่แสดงว่ามีวัตรปฏิบัติเช่นนั้นแต่พอพ้นหูพ้นตาสาธารณะกลับ"ขาว"เป็น"ดำ"
"ความดี"ต้องพึงสดับรับฟัง ต้องพึงพูดแสดงความเห็นโต้แย้งที่เหมาะสมกับกาลเวลาและมีเนื้อหาเป็น"ประโยชน์"กับ"ผู้ฟัง"หรือผู้แลกเปลี่ยนอย่างเคารพ
"ความดี"พึงเสมอต้นเสมอปลายใน"วิถีปฏิบัติ"..เพราะความล้าอ่อนหรือย่อหย่อนย่อมส่งผลกระทบกับ"ผู้อื่น"ที่ร่วมงาน
"ความดี"พึงตระหนักเสมอถึง"บุญคุณคน"..ผู้ให้โอกาสตน พึงทบทวน"ที่มา"และ"ที่ไป"ของเราอย่างสม่ำเสมอโดยมิเข้าข้าง"ตน"
ขอ"ความดี"พึ่งสถิตย์อยู่กับทุกผู้ตัวคน..เพื่อสรรพสิ่งดีๆ ที่พึงมีพึ่งเกิดขึ้นเพื่อดำรงต่อไปบนโลกและจักรวาลแห่ง"ใจ"..
แด่ทุกหัวใจที่มี"ความดี"สถิตย์นิจนิรันดร์....
ศิษย์เก่าINN
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
แสดงความเห็นได้ที่นี่