โททนต์เสน่ห์คง สำคัญหมายในกายมี
นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกาฯ
หลายวันมานี้มีแต่ข่าว"ญาติผู้ใหญ่"ของพวกเราชาว"ไอเอ็นเอ็น."เสียชีวิต..เลยอดที่จะนำเรื่องราวข่าวคราวนี้มาเขียนไว้ ณ ที่นี้อันเป็นการแจ้งข่าวประการหนึ่ง
ขณะอีกประการหนึ่งก็เหมือนจะทำให้เราทุกคนสังวรณ์ในวันเวลาที่เหลืออยู่ของแต่ละชีวิต ที่นับถอยหลังแห่งวันดับสูญเข้ามาเรื่อยๆเช่นกัน...
ไม่แต่เฉพาะผู้ที่กำลังใจชีวิตอย่างประมาท หากแต่หมายถึงการระลึกของผู้มีวัยอันสมควรตามสังขาร ในการที่จะสำเหนียกนึกถึง"ความตาย"เพื่อไปกลบลบ"กิเลส"ที่ยานเย้าเผาไหม้พวกเราอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน...
พ่อแม่ของ พี่น้องผองเพื่อนของเรา ก็เปรียบเสมือนเป็นพ่อแม่ญาติผู้ใหญ่ของเราเช่นกัน..
ช่วงเดือนพฤษภาคมเราก็เพิ่งจะไปงานศพของแม่ของ"พี่พิพัทธ์ ชนะสงคราม"ที่ จ.พัทลุง
มิถุนายน ๕๐ สัปดาห์ที่ผ่านมาก็มีข่าวร้าย " พ่อเริ่ม รอดเพชร" บิดาของ"พี่สำราญ รอดเพชร"อดีตบก.บห.สำนักข่าวไอเอ็นเอ็น.ปัจจุบันอยู่นสพ.ผู้จัดการ และเป็น สภานิติบัญญัติแห่งชาติ (สนช.)อีกทั้งยังเป็นประธานชมรม"ศุกร์สำราญ"ของน้องๆ เสีย สวดที่ศาลา 9/1 วัดพระศรีมหาธาตุ และ เผา 28 มิถุนายน 50 ที่ผ่านมา
.jpg)
27 มิ.ย.50 ข่าวร้ายก็มาอีก บิดาของ"ตะวัน มั่นคงทรัพย์สิน"ผู้สื่อข่าวกีฬา สำนักข่าวไอเอ็นเอ็น.เสียชีวิตกระทันหันจากอุบัติเหตุลื่นล้มในห้องน้ำ น้องๆในกองไปร่วมงานศพโดยINNเป็น"เจ้าภาพ"วันที่ 28 มิ.ย.
ก่อนหน้านั้นไม่นาน บิดาของ"น้องเก๋"ผู้สื่อข่าวโต๊ะบันเทิง ไอเอ็นเอ็น.ก็เพิ่งจะเสีย และจัดงานศพไป
และก็เพิ่งทราบเมื่อสัปดาห์ก่อนว่า บิดาของ"เต้"อดีตหัวหน้าข่าวบันเทิง ของ สำนักข่าวไอเอ็นเอ็น.ก็เพิ่งเสียและจัดงานศพไปในช่วงเวลาใกล้เคียง
ข่าวร้ายยังไม่หมด..ได้รับแจ้งจาก"อึ๋ง""ศุภวิชญ์ นักเรียง"รีไรท์เตอร์อาชญากรรม-สังคม(น้องชายของ ชาญณรงค์ นักเรียง อดีต บก.ภูมิภาค INN ที่ปัจจุบันอยู่ที่โทรทัศน์ผู้จัดการ) ว่า บิดาของเขาเพิ่งจากไปด้วยโรคมะเร็งระยะสุดท้ายที่บ้าน จ.อุบลราชธานี โดยที่ลูกชายไม่ทันได้กลับไปดูใจพ่อเมื่อช่วง 23.30น.(อาทิตย์ 1ก.ค.50)
นี่เป็นเรื่องราวของนรอบๆตัวเรา พี่น้องผองเพื่อนของเรา..เป็นเรื่องของความเสียใจ จากการสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักของครอบครัว นั่นคือพ่อ-แม่..
แม้จะทราบว่าเป็นกฎแห่งธรรมชาติแต่หลายคนก็ยังอยากที่จะเหนี่ยวรั้งชีวิตคนที่เรารักไว้ให้ได้นานที่สุด และมักจะอธิษฐานในใจเสมอให้คนที่เรารักพ่อแม่ของเรามีความสุขปราศจากโรคภัยไข้เจ็บมาคุกคามท่าน..
แม้ว่าจะรู้ว่าจะอย่างไร้เสียโรคร้ายที่รุมเร้าหรือกาลเวลาที่"นับถอยหลัง"ของแต่ละท่านไม่เคยพลาดในการทำหน้าที่กำหนดวัน"ตาย"ของแต่ละคน...
สิ่งสำคัญก็เหมือนคำกลอนที่ขอยืมมาใช้ข้างต้นนั่นแหล่ะว่า สำหรับผู้ที่ยังอยู่ ก็สำเหนียกไว้ในตอนท้ายก็พอ ว่า ....
"นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์
สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกาฯ"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น
แสดงความเห็นได้ที่นี่