ตัวตน-คนดีเพราะถูกด่า

"คน"คนหนึ่งมี"ปณิธาน"เหนือผู้อื่น ก็จะต้องสามารถสร้างงานที่คนอื่นไม่อาจจะทัดเทียมได้ ต่อคนต่อเหตุการณ์ เมื่อเห็นว่าผิดก็"อดกลั้น"ไว้ไม่กล้าไปว่ากล่าว ให้แก้ไขความผิด ด้วยเหตุนี้ "ความอดกลั้น"ที่ไม่ว่าไม่กล่าว ก็จะก่อให้เกิดภัยพิบัติขึ้นมาได้ในภายหลัง
-----
เหตุการณ์เมื่อประสบกับ"ความยากลำบาก" ขอแต่เพียง"ถอย"มาคิดสักก้าวหนึ่ง ก็จะสามารถจัดการได้ไม่ยาก เรื่องใดที่ใกล้จะทำสำเร็จ ถ้าเพียงแต่หย่อนยานประมาทเลินเล่อบ้างเล็กน้อยก็อาจจะทำให้เสียการ
--------------
ให้ความเคารพนับถือต่อ"ผู้อื่น" ก็คือการให้ความเคารพนับถือ"ตัวเอง" พึ่งพาอาศัย"ผู้อื่น" มิสู้อาศัยความมุมานะพยายามของ"ตนเอง"

----------------

ความไม่อดทนต่อ"คน"ต่อ"เรื่องราว"ที่เกิดขึ้น เป็น"ข้อบกพร่อง"ที่ใหญ่ที่สุดของคนคนหนึ่ง ต่อเรื่องราวต่างๆยินดีจะใช้"ท่าที"ยอมเสียเปรียบ จะเป็น"วิธีการ"ที่ดีที่สุดในการจัดการ"ปัญหา"

------------------

ถ้าประเมิน"ตัวเอง"สูงจนเกินไป ก็จะ"ไม่แสวงหา"ควาก้าวหน้าอีกต่อไป ส่วนการ"ประเมินตัวเอง"ต่ำเกินไป ก็จะขาดความ"เชื่อมั่น"ต่อความกระตือรือร้นกระฉับกระเฉง.

-----------------

ดีเพราะถูกด่า

ฉันมีดี เพราะถูกด่า น่าหัวไหม
ยิ่งดีใจ เพราะถูกด่า ดูน่าหัว
ใครจะด่า สักเท่าไร ไม่เคยกลัว
เรื่องจะชั่ว เช่นเขาด่า นั้นอย่าเกรง

ใครมีดี คนก็คิด ฤษยา
หาแง่ด่า กันโขมง ล้วนโฉงเฉง
เมื่อยปากเข้า ปากก็มุบ หุบปากเอง
ยิ่งครื้นเครง คือฉันทำ ให้ด่าฟรี

ฉันเป็นคน ได้ดี เพราะคำด่า
กลายเป็นคำ นำมา ซึ่งศักดิ์ศรี
ด่าเท่าไร ก็เห็นไม่ จริงสักที
เลยได้ดี เพราะถูกด่า น่าหัวครัน

พุทธทาส